PHP2Shell؛ هوش مصنوعی آسیب‌پذیری‌های بحرانی اجرای کد از راه دور را در PHP کشف کرد؛ تهدیدی برای ۷۰ درصد وب‌سایت‌های جهان

خلاصه اجرایی

• تیم پژوهشی ویز چندین آسیب‌پذیری بحرانی را در هسته PHP کشف کرده است؛ زبانی برنامه‌نویسی پرکاربرد و همه‌منظوره که حدود ۷۰ درصد وب‌سایت‌های جهان با آن کار می‌کنند. بهره‌برداری موفق از این آسیب‌پذیری‌ها می‌تواند به مهاجمان اجازه دهد کنترل سرورهای آسیب‌پذیر را به دست بگیرند، اطلاعات حساس را سرقت کنند و ظاهر وب‌سایت‌های میزبانی‌شده روی این سرورها را تغییر دهند.

• PHP یکی از پایه‌های اصلی وب است و نرم‌افزارهایی مانند وردپرس، جوملا، دروپال و مدیاویکی، سامانه‌ای که ویکی‌پدیا را راه‌اندازی می‌کند، از آن استفاده می‌کنند.

• این آسیب‌پذیری‌ها شامل افشای حافظه و اجرای کد از راه دور بدون احراز هویت هستند و مستقیماً در خود PHP وجود دارند؛ بنابراین، به آسیب‌پذیر بودن برنامه‌ای که روی آن اجرا می‌شود وابسته نیستند. در نتیجه، همه وب‌سایت‌های متأثر در معرض خطر فوری قرار دارند.

• تمام نسخه‌های PHP منتشرشده در دهه گذشته، از جمله نسخه ۵.۴، دست‌کم به یکی از این آسیب‌پذیری‌ها مبتلا هستند. مهاجمان می‌توانند از راه دور از این نقص‌ها سوءاستفاده کنند و در برخی موارد، انجام این کار نسبتاً آسان است. نصب فوری اصلاحیه‌های امنیتی اکیداً توصیه می‌شود.

• در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، تیم PHP اصلاحیه‌ای منتشر کرد که چندین آسیب‌پذیری مرتبط با ایمنی حافظه را در موتور اصلی این زبان برطرف می‌کند.

• این یافته‌ها در زمره شدیدترین آسیب‌پذیری‌های کشف‌شده در PHP و، به اعتباری، در تاریخ نرم‌افزار قرار می‌گیرند. نقص‌های زیربنایی دهه‌ها در کد وجود داشتند، اما اثبات امکان بهره‌برداری از آن‌ها مستلزم زنجیره‌ای بسیار پیچیده از مراحل بود؛ کاری که از توان عملی بسیاری از پژوهشگران انسانی فراتر می‌رفت. مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی این مانع را به‌طور چشمگیری کاهش دادند و نقصی دیرپا را به اکسپلویتی عملی تبدیل کردند.

مروری کلی

در این مقاله توضیح می‌دهیم که هوش مصنوعی پیشرفته چگونه به ما کمک کرد آسیب‌پذیری‌هایی را پیدا و برطرف کنیم که بیش از یک دهه در کد PHP پنهان مانده بودند. همه مشکلات شرح‌داده‌شده ریشه در تصمیم‌های مهم معماری دارند که برخی از آن‌ها بیش از ده سال پیش گرفته شده‌اند. این مشکلات در قالب دو شناسه CVE ثبت شدند و شدت آن‌ها بر اساس معیار CVSS به ۹.۲ رسید. این پژوهش به تلاشی مشترک میان چندین شرکت و گروه صنعتی تبدیل شد تا از مشتریان محافظت شود، نمونه‌های مشابه آسیب‌پذیری شناسایی شوند، روش‌های تشخیص و کاهش خطر ارائه شوند و اصلاحیه پیش از افشای عمومی هماهنگ‌شده آماده و بررسی شود.

تقریباً همه نسخه‌های PHP، از جمله نسخه‌های قدیمی منتشرشده از زمان PHP 5.4، دست‌کم به یکی از این مشکلات مبتلا هستند. مهاجمان بدون احراز هویت می‌توانند از این آسیب‌پذیری‌ها برای اجرای کد روی سرورهای آسیب‌پذیر یا خواندن اطلاعات حساس حافظه فرایند استفاده کنند. این حافظه ممکن است گذرواژه‌ها، توکن‌های احراز هویت، کلیدهای API و گواهی‌هایی را در بر داشته باشد که به درخواست‌های دیگر یا خود سرور تعلق دارند.

PHP زبان برنامه‌نویسی زیربنای بخش بزرگی از وب است و نرم‌افزارهایی مانند وردپرس، دروپال و مدیاویکی، که ویکی‌پدیا را اجرا می‌کند، با آن کار می‌کنند. وجود نقص در موتور اصلی این زبان می‌تواند وب‌سایت‌های سراسر این اکوسیستم را تحت تأثیر قرار دهد؛ حتی اگر کد برنامه‌های آن‌ها به‌خودی‌خود ایمن باشد.

برخی آسیب‌پذیری‌ها به نقاط عطفی در امنیت سایبری تبدیل می‌شوند، زیرا فرض‌های بنیادی درباره امنیت را به چالش می‌کشند. در سال ۲۰۱۴، آسیب‌پذیری Heartbleed شکنندگی زیرساخت‌های مشترکی را آشکار کرد که امنیت اینترنت به آن‌ها متکی است. در سال ۲۰۲۱، آسیب‌پذیری Log4Shell نشان داد که وابستگی‌های نرم‌افزاری عمیقاً تعبیه‌شده چگونه می‌توانند سطح گسترده‌ای از خطر ایجاد کنند؛ خطری که شناسایی آن برای سازمان‌ها دشوار بود. به باور ما، PHP2Shell می‌تواند در عصر هوش مصنوعی نقطه عطفی مشابه باشد و نشان دهد که هوش مصنوعی چگونه امکان بهره‌برداری عملی از آسیب‌پذیری‌های قدیمی را تغییر می‌دهد. ساخت این اکسپلویت مستلزم زنجیره‌کردن چندین نقص و سازگار کردن آن با چیدمان حافظه هر هدف از طریق آزمایش و اشکال‌زدایی مکرر بود. مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی برای عملی کردن این فرایند نقشی اساسی داشتند و به ما امکان دادند ظرف چند ساعت اکسپلویت‌های کارآمدی برای چندین برنامه بسازیم و آن‌ها را با شرایط مختلف سازگار کنیم. با کاهش زمان و تخصص موردنیاز برای چنین کاری، پیچیدگی دیگر لزوماً مانعی مؤثر نخواهد بود و تعریف ما از آسیب‌پذیری در عمل تغییر خواهد کرد.

تیم پژوهشی ویز از تیم PHP، شرکت Calif و OpenAI به‌خاطر همکاری در کشف آسیب‌پذیری‌ها، هماهنگی اقدامات و بررسی اصلاحیه‌ها تشکر می‌کند. OpenAI و Calif نیز مطالبی منتشر کرده‌اند که تاریخچه آسیب‌پذیری، جزئیات فنی و روند افشای هماهنگ‌شده آن را شرح می‌دهند. بنیاد PHP نیز درباره این موضوع مطلبی منتشر کرده است.

همچنین از Automattic، Akamai، AWS، Cloudflare، Fastly، Google، Imperva، Microsoft، Vercel و بسیاری دیگر صمیمانه قدردانی می‌کنیم. این شرکت‌ها به آماده‌سازی راهنماها و راهکارهای کاهش خطر که بدون پیکربندی پیچیده قابل استفاده‌اند کمک کردند تا مشتریانی که نمی‌توانند بلافاصله اصلاحیه را نصب کنند، از حمایت لازم برخوردار شوند.

آسیب‌پذیری‌ها

تمام آسیب‌پذیری‌های افشاشده به ایمنی حافظه مربوط می‌شوند و از اشکال‌هایی در نحوه مدیریت خطاهای بحرانی هنگام پردازش درخواست‌ها در PHP، به‌ویژه خطاهای اتمام حافظه، ناشی می‌شوند. این اشکال‌ها ممکن است پس از پایان غیرمنتظره یک درخواست، وضعیت داخلی PHP را در حالت خراب باقی بگذارند. درخواست یا پردازشگر بعدی ممکن است دوباره از این وضعیت قدیمی استفاده کند و در نتیجه، اطلاعات حافظه افشا شود یا حافظه دچار تخریب شود.

جدول زیر نوع اثرات اثبات‌شده هر یک از اشکال‌هایی را نشان می‌دهد که به تیم PHP گزارش کردیم. برنامه‌های فهرست‌شده اهدافی هستند که برای نمایش اجرای کد از راه دور انتخاب کردیم. این نمونه‌ها نماینده طیف وسیعی از برنامه‌ها هستند؛ برای بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها نیازی به استفاده از این سامانه‌های مدیریت محتوا نیست، زیرا کد آسیب‌پذیر در خود PHP قرار دارد.

این مقاله فقط چهار نمونه از اشکال‌های قابل بهره‌برداری را پوشش می‌دهد که در قالب دو شناسه CVE دسته‌بندی شده‌اند و از الگوی مشکل‌ساز مشترکی پیروی می‌کنند. بااین‌حال، نمونه‌های دیگری نیز در کد PHP ثبت شده‌اند و احتمالاً مواردی وجود دارند که هنوز شناسایی یا ثبت نشده‌اند. شرایط لازم برای بهره‌برداری از این نمونه‌ها متفاوت است و اثرات آن‌ها نیز می‌تواند فرق داشته باشد. در هر صورت، اصلاحیه ارائه‌شده از سوی تیم PHP مشکل را در ریشه آن برطرف می‌کند و همه نمونه‌های مشابه را در نسخه اصلاح‌شده از بین می‌برد.

دامنه تأثیر

ما این آسیب‌پذیری‌ها را در یک اسکریپت اکسپلویت واحد به نام php2shell ترکیب کردیم و نشان دادیم که می‌توان با استفاده از آن، بدون احراز هویت و از راه دور روی نصب‌های وردپرس (wordpress:latest)، دروپال (drupal:latest) و جوملا (joomla:latest) کد اجرا کرد. این آزمایش‌ها با جدیدترین تصاویر کانتینری هر برنامه در زمان انجام آزمایش صورت گرفتند.

این پلتفرم‌ها نمونه‌هایی برای نمایش دامنه تأثیر هستند، اما آسیب‌پذیری‌ها در خود PHP قرار دارند. بهره‌برداری از آن‌ها به وجود نقص در کد برنامه وابسته نیست؛ حتی یک برنامه ساده که فقط عبارت «Hello World» را نمایش می‌دهد، اگر روی نسخه آسیب‌پذیر PHP اجرا شود، ممکن است در معرض خطر باشد.

در آزمایشی جداگانه، نشان دادیم که مهاجمان می‌توانند بدون اجرای کد از راه دور نیز اطلاعات حساس موجود در حافظه فرایند PHP، از جمله گذرواژه‌ها، توکن‌ها و کلیدهای API را بخوانند.

نمونه‌های عملی PHP2Shell در وردپرس، جوملا و دروپال:

نقطه عطف هوش مصنوعی

کد آسیب‌پذیر بیش از یک دهه در PHP وجود داشته است. تبدیل این نقص‌ها به اکسپلویت‌های عملی مستلزم زنجیره‌کردن چندین اشکال و در نظر گرفتن نحوه تخصیص و استفاده مجدد از حافظه در درخواست‌های مختلف PHP بود. اشکال‌های مربوط به حافظه به‌طور شناخته‌شده پیچیده‌اند و تفاوت در نسخه PHP، تنظیمات و رفتار برنامه می‌تواند فرض‌هایی را که اکسپلویت به آن‌ها متکی است، بی‌اعتبار کند. حمله‌ای که روی یک استقرار موفق است، ممکن است برای کارکردن روی استقراری دیگر به تغییرات اساسی نیاز داشته باشد؛ تغییراتی که هر بار به تحلیل، آزمایش و اشکال‌زدایی بیشتر نیاز دارند. پیش از گسترش هوش مصنوعی، انجام این کار به‌صورت دستی دشوار بود و توسعه آن در مقیاس بزرگ دشوارتر هم می‌شد.

هوش مصنوعی اکنون این مانع را تا حد زیادی کاهش داده است. مدل‌های زبانی بزرگ می‌توانند به سازگار کردن اکسپلویت با نسخه‌های مختلف PHP، تنظیمات گوناگون و چیدمان‌های متفاوت حافظه کمک کنند. مدل‌ها با استفاده از ابزارهای آزمایش و اشکال‌زدایی می‌توانند علت شکست را تحلیل کنند و تغییرات لازم را به‌صورت تکرارشونده اعمال کنند؛ در نتیجه، میزان تخصص موردنیاز برای هر هدف کاهش می‌یابد. این توانایی موانع گسترش حملات به استقرارهای مختلف را به‌طور چشمگیری پایین می‌آورد.

این تغییر، هزینه و دشواری کشف و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها را دگرگون می‌کند. وقتی هوش مصنوعی تلاش لازم برای توسعه و سازگار کردن اکسپلویت‌های پیچیده را کاهش می‌دهد، آسیب‌پذیری‌هایی که پیش‌تر بهره‌برداری از آن‌ها از نظر عملی دشوار یا ناممکن به نظر می‌رسید، به اهدافی قابل حمله تبدیل می‌شوند.

در این پژوهش از Wiz Atlas، مدل Gemini 4 Argon و GPT-5.6 Sol استفاده کردیم. Gemini 4 Argon نقشی بسیار ارزشمند در کشف آسیب‌پذیری، توسعه اکسپلویت، شناسایی حملات و اعتبارسنجی اصلاحیه ایفا کرد.

تیم ویز با استفاده از Gemini 4 Argon نشان داده است که چرا هوش مصنوعی پیشرفته می‌تواند قواعد دفاع سایبری را تغییر دهد. این آسیب‌پذیری‌های بحرانی بیش از یک دهه برطرف‌نشده باقی مانده بودند، زیرا کشف و بهره‌برداری از آن‌ها بسیار پیچیده بود. خوشحالیم که Gemini 4 Argon به مدافعان کمک کرده است این فاصله را از میان بردارند، آسیب‌پذیری‌ها را پیدا کنند و در اصلاح آن‌ها نقش داشته باشند.

رالوکـا آدا پوپا، رئیس بخش امنیت Gemini در Google DeepMind

همکاری در سطح صنعت

پیش از افشای عمومی، تیم پژوهشی ویز با تیم PHP، شرکت Calif و OpenAI برای کشف آسیب‌پذیری‌ها، هماهنگی اقدامات و بررسی اصلاحیه همکاری کرد. همچنین با Google Cloud، Cloudflare، AWS، Microsoft، Automattic، Fastly، Akamai، Imperva، Vercel و بسیاری از شرکت‌های دیگر همکاری کردیم تا برای سازمان‌هایی که امکان به‌روزرسانی فوری ندارند، راهنماهای مشتریان، سازوکارهای تشخیص و راهکارهای آماده کاهش خطر فراهم شود.

آسیب‌پذیری در هسته PHP بسیار فراتر از یک برنامه منفرد اثر می‌گذارد. PHP در زیرساخت‌های ابری، شرکت‌های میزبانی وب، شبکه‌های توزیع محتوا و میلیون‌ها سرور با مدیریت مستقل به کار می‌رود. کاهش میزان مواجهه با خطر پیش از انتشار عمومی جزئیات فنی، مستلزم همکاری هماهنگ در سراسر این اکوسیستم بود.

بررسی فنی عمیق

اشکال اول: استفاده پس از آزادسازی حافظه در سازوکار بازگشایی داده‌های پیشرفت بارگذاری

ماژول نشست‌های PHP می‌تواند هنگام مدیریت پیشرفت بارگذاری، در همان بازه پیش از مقداردهی اولیه کامل درخواست، داده‌های نشست را رمزگشایی کند. رمزگشا اطلاعات مدیریتی متعلق به درخواست را در BG(unserialize) ذخیره می‌کند. اگر تخصیص حافظه با خطایی بحرانی مواجه شود، اجرای این مسیر ممکن است نیمه‌کاره متوقف شود، حافظه پشته درخواست از بین برود و وضعیت سراسری رمزگشا همچنان در دسترس باقی بماند.

درخواست بعدی که همان پردازشگر آن را مدیریت می‌کند، ممکن است حافظه‌ای را که مهاجم دوباره تصاحب کرده است، به‌عنوان اطلاعات مدیریتی معتبر رمزگشا به کار بگیرد. این وضعیت قدیمی به ابزاری قدرتمند برای تخریب حافظه تبدیل می‌شود. ما این قابلیت را با امکان افشای حافظه ترکیب کردیم تا ابهام درباره آدرس‌ها را برطرف کنیم و به اجرای کد از راه دور، بدون احراز هویت، در وردپرس، دروپال و جوملا دست یابیم.

زنجیره‌های حمله در وردپرس، دروپال و جوملا نمونه‌هایی برای نمایش این خطر هستند. قابلیت‌های زیربنایی لازم برای حمله در سطح موتور PHP وجود دارند و می‌توانند هر برنامه‌ای را که روی نسخه آسیب‌پذیر این زبان اجرا می‌شود، تحت تأثیر قرار دهند.

این آسیب‌پذیری‌ها در لایه‌ای پایین‌تر از برنامه اجرا می‌شوند؛ بنابراین، ممکن است گزارش‌های برنامه اطلاعات چندانی درباره آن‌ها ارائه نکنند. تا زمان نصب اصلاحیه‌ها، مدافعان باید به درخواست‌های غیرعادی از نوع multipart که پس از آن‌ها خطاهای محدودیت حافظه یا پاسخ‌های مکرر HTTP 500 رخ می‌دهد، کوکی‌های پاسخ PHPSESSID با اندازه غیرمنتظره یا ساختار نامعتبر و تغییرات بی‌دلیل در پردازشگرهای PHP توجه ویژه داشته باشند. این نشانه‌ها می‌توانند به بررسی رخداد کمک کنند. نصب به‌روزرسانی امنیتی PHP همچنان تنها راهکار کامل برای رفع مشکل است.

اشکال دوم: افشای حافظه فرایند از راه دور

PHP هنگام آغاز درخواست، درخواست‌های multipart مطابق استاندارد RFC1867 را تجزیه می‌کند؛ یعنی پیش از آنکه مقداردهی اولیه عادی ماژول‌ها به پایان برسد. مدیریت پیشرفت بارگذاری در ماژول نشست می‌تواند در همین مرحله زودهنگام، وضعیت نشست را مقداردهی اولیه کند و شناسه نشست را در PS(id) قرار دهد. خطای اتمام حافظه ممکن است درخواست را پیش از تکمیل پاک‌سازی متوقف کند. سپس PHP حافظه پشته درخواست را آزاد می‌کند، اما ممکن است PS(id) همچنان به فضای حافظه آزادشده اشاره کند.

درخواست multipart بعدی که همان پردازشگر آن را مدیریت می‌کند، ممکن است پیش از آنکه مقداردهی اولیه عادی نشست این اشاره‌گر را بازنشانی کند، به مسیر پاک‌سازی پیشرفت بارگذاری برسد. PHP به اشاره‌گر و طول قدیمی اعتماد می‌کند، آن‌ها را یک zend_string معتبر در نظر می‌گیرد و محتوای بازیابی‌شده از حافظه پشته را در قالب یک کوکی پاسخ PHPSESSID با کدگذاری URL قرار می‌دهد. این حمله حتی زمانی کار می‌کند که برنامه هرگز تابع session_start() را فراخوانی نکند؛ بنابراین، به برنامه خاصی وابسته نیست. ما نشان دادیم که مهاجم بدون احراز هویت می‌تواند بخشی از حافظه فعال پردازشگر را با اندازه تحت کنترل خود بخواند؛ بخشی که ممکن است حاوی داده‌هایی خارج از درخواست مهاجم باشد.

اشکال سوم: استفاده پس از آزادسازی حافظه در پشته فراخوانی خطای بحرانی

در نسخه‌های آسیب‌پذیر، PHP اطلاعات پشته فراخوانی مربوط به آخرین خطای بحرانی را در EG(last_fatal_error_backtrace) نگه می‌دارد. خطای بحرانی اتمام حافظه می‌تواند حافظه پشته درخواست را از بین ببرد، بی‌آنکه مقدار سراسری مربوط به موتور اجرا حذف شود. در نتیجه، پردازشگر همچنان فعال می‌ماند، اما یک متغیر سراسری به حافظه‌ای اشاره می‌کند که به درخواست قبلی تعلق داشته است.

اگر همان پردازشگر در ابتدای درخواست بعدی یک پیام تشخیصی تولید کند، ممکن است پیش از مقداردهی اولیه مجدد این وضعیت توسط موتور اجرا، به اشاره‌گر دسترسی پیدا کند. سپس PHP پشته فراخوانی معلق را آزاد می‌کند یا تغییر می‌دهد و به حافظه‌ای دسترسی می‌یابد که مهاجم دوباره تصاحب کرده است. این استفاده پس از آزادسازی حافظه در میان درخواست‌های مختلف می‌تواند به تخریب کنترل‌شده حافظه تبدیل شود. ما با استفاده از این قابلیت، اجرای کد از راه دور بدون احراز هویت را در دروپال نشان دادیم.

اشکال چهارم: اختلاط نوع در OPcache

OPcache ساختارهای کامپایل‌شده PHP را در حافظه مشترک نگه می‌دارد و برای آن‌ها در نقشه‌های اشاره‌گرهای زمان اجرا که به هر پردازشگر اختصاص دارند، شاخص‌هایی تعیین می‌کند. پردازشگرها این شاخص‌ها را از طریق یک مرز مشترک هماهنگ می‌کنند. هنگام اجرای zend_accel_script_persist()، PHP مرز محلی فرایند را در CG(map_ptr_last) جلو می‌برد، اما مرز متناظر در حافظه مشترک را تنها پس از پایان ذخیره‌سازی منتشر می‌کند. اگر بین این دو رویداد خطای تخصیص حافظه رخ دهد، تغییر مرز محلی باقی می‌ماند و بخشی از اشیای ذخیره‌شده به خانه‌هایی اشاره می‌کنند که وضعیت مشترک هنوز آن‌ها را آزاد و قابل استفاده می‌داند.

اگر پردازشگر دیگری بعداً یکی از این خانه‌ها را برای شیء زمان اجرای متفاوتی به کار بگیرد، فراداده قدیمی در حافظه مشترک به اشاره‌گری با نوع نادرست منتهی می‌شود. این ناسازگاری نوع میان پردازشگرها اختلاط نوع ایجاد می‌کند و وضعیت مشترک OPcache را تخریب می‌کند. ما از این قابلیت برای ساخت زنجیره‌ای استفاده کردیم که امکان اجرای کد از راه دور در وردپرس را بدون احراز هویت فراهم می‌کرد.

علاوه بر این چهار اشکال، نمونه‌های مشابه دیگری نیز وجود دارند. ما در ابتدا این چهار مورد را به تیم PHP گزارش کردیم، اما در جریان پژوهش مشخص شد که ریشه آسیب‌پذیری عمیقاً در کد PHP قرار دارد و رفع آن به اصلاحی جامع نیاز دارد. انتظار می‌رود نمونه‌های دیگر نیز ذیل همان دو شناسه CVE قرار بگیرند.

ویز چگونه می‌تواند کمک کند؟

مشتریان ویز باید به هشدار PHP2Shell در مرکز اطلاعات تهدید ویز مراجعه کنند. این راهنما پوشش‌های داخلی برای شناسایی آسیب‌پذیری بدون نیاز به عامل و در زمان اجرا، تشخیص بهره‌برداری از طریق Wiz Defend و Sensor، سیاست‌های پاسخ‌گویی خودکار و همچنین راهنمای اصلاح و جست‌وجوی تهدید را در بر می‌گیرد.

مشتریان Sensor که از جدیدترین نسخه آن، یعنی 1.0.12768، استفاده می‌کنند، می‌توانند یک سیاست پاسخ‌گویی داخلی را نیز فعال کنند تا فرایندهایی که رفتارهای معمول بهره‌برداری از PHP2Shell را نشان می‌دهند، به‌طور خودکار متوقف شوند.

جمع‌بندی

با توجه به اینکه ۷۰ درصد اینترنت تحت تأثیر این آسیب‌پذیری‌ها قرار دارد، نمی‌توان دامنه تأثیر PHP2Shell را دست‌کم گرفت. این رخداد نقطه عطفی در عصر هوش مصنوعی است. کد آسیب‌پذیر بیش از یک دهه وجود داشت؛ آنچه هوش مصنوعی تغییر داد، توانایی درک ضعف‌ها و تبدیل آن‌ها به اکسپلویتی عملی بود. یک پژوهشگر با استفاده از مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی و ابزارهای مناسب، ظرف یک هفته کاری را به پایان رساند که پیش‌تر ممکن بود ماه‌ها تلاش یک تیم در سطح جهانی را نیاز داشته باشد.

این تحول، هزینه و دشواری کشف و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها را تغییر می‌دهد. نقص‌هایی که زمانی بهره‌برداری از آن‌ها از نظر عملی بسیار دشوار به نظر می‌رسید، اکنون می‌توانند به اهدافی قابل حمله تبدیل شوند. همین توانایی‌ها در اختیار مدافعان نیز قرار دارند تا نقص‌هایی را که سال‌ها از بررسی‌ها جان سالم به در برده‌اند، کشف و برطرف کنند.

در سراسر این پژوهش از Wiz Atlas، Gemini 4 Argon و GPT-5.6 Sol استفاده کردیم. Argon سهم ویژه‌ای در کشف آسیب‌پذیری و کمک به رفع آن داشت.

هدف این است که چنین کاری به فرایندی معمول تبدیل شود: شناسایی نظام‌مند نقص‌ها در نرم‌افزارهای موجود و کشف مشکلات جدید پیش از آنکه به محیط عملیاتی راه پیدا کنند. همکاری هماهنگ ما با PHP، OpenAI و Calif این هدف را پیش می‌برد و از هوش مصنوعی برای تقویت پایه‌های نرم‌افزاری مشترکی استفاده می‌کند که همگی به آن‌ها وابسته‌ایم.

جدول زمانی افشای مسئولانه

• ۱۹ اوت ۲۰۲۶: تیم پژوهشی ویز با استفاده از Wiz Atlas، Gemini 4 Argon و GPT-5.6 Sol نخستین آسیب‌پذیری PHP را کشف کرد.

• ۲۰ اوت ۲۰۲۶: امکان اجرای کد از راه دور بدون احراز هویت در دروپال تأیید شد.

• ۲۱ اوت ۲۰۲۶: امکان اجرای کد از راه دور بدون احراز هویت در وردپرس تأیید شد.

• ۲۴ اوت ۲۰۲۶: تیم پژوهشی ویز آسیب‌پذیری‌ها را به تیم امنیتی PHP گزارش کرد.

• ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶: تیم PHP گزارش‌ها را تأیید کرد و توسعه اصلاحیه هماهنگ‌شده را آغاز کرد.

• ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶: نسخه‌های اصلاح‌شده PHP منتشر شدند.

• ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶: آسیب‌پذیری‌ها به‌صورت عمومی افشا شدند.

در ارتباط باشید

سلام! ما ساگی تزادیک، شیر تماری، نیر اوفلد و تومر شوارتز از تیم پژوهشی ویز هستیم (@wiz_io). گروهی از هکرهای کلاه‌سفید باتجربه‌ایم که یک هدف مشترک داریم: ایمن‌تر کردن فضای ابری برای همه. تمرکز ما بر یافتن مسیرهای حمله جدید در نرم‌افزارهای ابری و کشف مشکلات جداسازی در سامانه‌هایی است که سازمان‌ها به آن‌ها متکی هستند. خوشحال می‌شویم از طریق ایکس یا نشانی [email protected] با ما در ارتباط باشید.