هوش مصنوعی الگوی استخدام را تغییر می‌دهد؛ سهم نیروهای تازه‌کار در استخدام فنی آنتروپیک به ۹ درصد رسید
تازه‌ترین پژوهش آنتروپیک درباره اشتغال از تغییر الگوی استخدام در شرکت‌های فناوری حکایت دارد؛ تغییری که با واگذاری بخش بیشتری از برنامه‌نویسی و کارهای فنی روزمره به ابزارهای هوش مصنوعی همراه است. این شرکت همچنان نیروی انسانی خود را افزایش می‌دهد، اما سهم نیروهای تازه‌کار از استخدام‌های فنی آن کاهش یافته است؛ روندی که پرسش‌هایی درباره چگونگی کسب تجربه کاری توسط فارغ‌التحصیلان ایجاد می‌کند.
هوش مصنوعی نه‌تنها شیوه انجام کارهای فنی، بلکه انتخاب افرادی را که شرکت‌ها استخدام می‌کنند نیز تحت تأثیر قرار داده است. در آنتروپیک، سهم نیروهای تازه‌کار از استخدام‌های تیم‌های فنی از ۲۷ درصد به ۹ درصد رسیده است؛ تغییری که تصویری از تأثیر احتمالی گسترش هوش مصنوعی بر فرصت‌های شغلی فارغ‌التحصیلان ارائه می‌دهد.
این یافته‌ها در گزارشی از مؤسسه آنتروپیک با عنوان «تغییرات اشتغال در آنتروپیک» منتشر شده است. این پژوهش با تکیه بر داده‌های داخلی مربوط به اشتغال، استخدام و بهره‌وری و همچنین مصاحبه با ۱۷ نفر از کارکنان، بررسی می‌کند که نیروی کار شرکت چگونه خود را با سیستم‌های هوش مصنوعیِ روزبه‌روز توانمندتر سازگار می‌کند.
سهم کارکنان تازه‌کار در مجموع بخش‌های فنی آنتروپیک نیز کاهش یافته و از ۲۱ درصد در اوایل سال ۲۰۲۵ به ۱۴ درصد رسیده است. این ارقام نشان می‌دهد که با وجود افزایش تعداد کل کارکنان شرکت، نیروهای تازه‌وارد سهم کمتری از نیروی انسانی بخش‌های فنی را تشکیل می‌دهند.
این تغییر به‌ویژه در مهندسی نرم‌افزار و یادگیری ماشین اهمیت دارد؛ حوزه‌هایی که ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند در انجام وظایفی کمک کنند که پیش‌تر فرصتی ارزشمند برای کسب تجربه در آغاز مسیر شغلی نیروهای تازه‌کار بودند. نوشتن کد، شناسایی خطاها و انجام کارهای معمول پیاده‌سازی، از جمله وظایفی هستند که کارکنان بیش از گذشته می‌توانند انجام آن‌ها را به سیستم‌های هوش مصنوعی واگذار کنند.
پژوهش آنتروپیک نشان می‌دهد که برخی مدیران در واکنش به این تغییر، برنامه‌های استخدامی خود را تعدیل کرده‌اند. حدود یک‌سوم مدیران حوزه یادگیری ماشین و یک‌پنجم مدیران مهندسی نرم‌افزار گفته‌اند که هوش مصنوعی باعث شده است افراد کمتری استخدام کنند.
این یافته‌ها ثابت نمی‌کند که هوش مصنوعی تنها عامل کاهش استخدام نیروهای تازه‌کار است، اما نشان می‌دهد که این فناوری بر تصمیم‌های مربوط به نیروی انسانی، حتی در شرکتی که خود به توسعه سیستم‌های هوش مصنوعی مشغول است، تأثیر می‌گذارد.
افزایش حجم کار، کاهش فرصت‌های شغلی برای تازه‌کاران؟
این تغییر در الگوی استخدام هم‌زمان با افزایش چشمگیر حجم کارهایی رخ داده است که با کمک هوش مصنوعی انجام می‌شوند. بر اساس گزارش، تا اوت ۲۰۲۶، عامل‌های هوش مصنوعی که کارکنان آنتروپیک هدایت می‌کردند، در مجموع شش برابر مدت زمانی فعالیت داشتند که گردانندگان انسانی آن‌ها صرف کار می‌کردند.
میزان تولید نرم‌افزار نیز افزایش یافته است. تعداد ثبت تغییرات کد به‌ازای هر مهندس به پنج برابر میزان شش ماه پیش رسیده و کارکنان بخش‌های فروش، حقوقی و مالی نیز از بهبود بهره‌وری خبر داده‌اند.
این آمار تصویری از محیط کاری ارائه می‌دهد که در آن کارکنان با کمک ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند وظایف بیشتری را انجام دهند. بااین‌حال، گزارش هشدار می‌دهد که افزایش حجم خروجی کار را نباید به‌منزله اثبات بهبود عملکرد تجاری دانست. همچنین، در این پژوهش همه افزایش‌های بهره‌وری مستقیماً به هوش مصنوعی نسبت داده نشده‌اند و احتمال تأثیرگذاری عوامل دیگر نیز وجود دارد.
آنتروپیک می‌گوید با تغییر توازن میان کار انسانی و وظایف خودکار، کارفرمایان اهمیت بیشتری برای ویژگی‌هایی قائل می‌شوند که ابزارهای هوش مصنوعی به‌سادگی قادر به بازتولید آن‌ها نیستند. مدیران استخدام بیش از گذشته توانایی قضاوت، سازگاری با شرایط جدید و پذیرش مسئولیت را در داوطلبان ارزیابی می‌کنند و کمتر از گذشته صرفاً بر دانش تخصصی یا مهارت‌های اجرایی تکیه دارند؛ مهارت‌هایی که سیستم‌های خودکار نیز می‌توانند از عهده آن‌ها برآیند.
این تغییر ممکن است ورود فارغ‌التحصیلان به بازار کار را دشوارتر کند. موقعیت‌های شغلی ویژه نیروهای تازه‌کار به‌طور سنتی فرصتی فراهم می‌کردند تا افراد زیر نظر نیروهای باتجربه، دانش فنی خود را توسعه دهند و به‌تدریج مسئولیت‌های پیچیده‌تری بپذیرند. اگر شرکت‌ها تعداد این موقعیت‌ها را کاهش دهند، مهندسان تازه‌کار ممکن است فرصت‌های کمتری برای کسب تجربه‌ای داشته باشند که کارفرمایان از آن‌ها انتظار دارند.
بااین‌حال، رشد نیروی انسانی آنتروپیک نکته مهمی را روشن می‌کند: این شرکت، با وجود کاهش سهم نیروهای تازه‌کار از استخدام‌ها، همچنان تعداد نیروهای فنی خود را به‌صورت مطلق افزایش داده است. بنابراین، گزارش از تغییر ترکیب استخدام‌ها حکایت دارد، نه توقف کامل جذب نیرو.
پیامدهای بلندمدت این روند هنوز مشخص نیست. الگوی اشتغال در یک شرکت به‌تنهایی برای تعیین مسیر آینده کل صنعت فناوری کافی نیست و این گزارش نیز ثابت نمی‌کند که همه کارفرمایان رویکرد مشابهی در پیش خواهند گرفت.
با وجود این، آنتروپیک به خلأ احتمالی در حمایت‌های فعلی از نیروی کار اشاره می‌کند. سیاست‌هایی که با هدف حمایت از افرادی طراحی شده‌اند که هم‌اکنون شغل دارند، ممکن است کمک چندانی به فارغ‌التحصیلانی نکنند که اساساً موفق به یافتن نخستین شغل خود نمی‌شوند. این گزارش استدلال می‌کند که دولت‌ها باید هم‌زمان با تغییر تقاضا برای انواع مختلف نیروی کار بر اثر گسترش هوش مصنوعی، اقداماتی مانند حمایت از آموزش مجدد و تأمین درآمد را نیز در نظر بگیرند.
برای افرادی که تازه وارد بازار کار می‌شوند، چالش اصلی ممکن است این باشد که وظایفی که زمانی از طریق آن‌ها یک حرفه را می‌آموختند، اکنون جزو همان کارهایی هستند که کارفرمایان بیش از گذشته تمایل دارند به هوش مصنوعی واگذار کنند.