آیا درست است با کمک هوش مصنوعی برای دوستپسرتان پیام بنویسید؟ استفاده از چتباتها برای پیامهای شخصی کجا از حد میگذرد؟

جعبهای بنفشرنگ که روی یک میز تاشو در میدان آلامو در سانفرانسیسکو قرار داشت، ممکن بود با جعبه دستمال کاغذی اشتباه گرفته شود؛ اما داخل آن دهها راز پنهان شده بود.
اولیویا تای در همان نزدیکی ایستاده بود و به رهگذرانی نگاه میکرد که با دیدن تابلویی با این نوشته کنجکاو شده بودند: «جعبه اعتراف: همه درباره هوش مصنوعی رازی دارند.»
اعترافهایی درباره کشاورزانی که برای کار بیش از حد تلاش میکنند یا از هوش مصنوعی برای پیشنهاد دادن مکانی جهت نخستین قرار ملاقات کمک میگیرند، از جمله مواردی بود که در این جعبه جمعآوری شده بود. برخی از افراد نیز به استفاده از این فناوری برای نوشتن پیامهای شخصی اعتراف کرده بودند. روی یکی از یادداشتها نوشته شده بود: «از هوش مصنوعی برای نوشتن متن جداییام استفاده کردم.» یادداشت دیگری میگفت: «برای پیام دادن به دوستپسرم از چتجیپیتی استفاده کردم؛ برای تکتک پیامها.» فرد دیگری نوشته بود: «برای نوشتن نامه تولد ۹۰ سالگی مادربزرگ دوستدخترم از هوش مصنوعی کمک گرفتم.»
تای، هنرمندی که این پروژه را بیش از دوازده بار در منطقه خلیج سانفرانسیسکو، نیویورک و دنور اجرا کرده است، میگوید این جعبه اعترافها نشان میدهد مردم میدانند استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن پیامها دستکم تا اندازهای احساس گناه در آنها ایجاد میکند؛ بااینحال، باز هم به استفاده از آن ادامه میدهند.
یکی از افراد نیز نوشته بود: «از هوش مصنوعی برای پیروز شدن در یک بحث استفاده کردم. به آن افتخار نمیکنم، اما برنده شدم.»
هرچه افراد بیشتری برای نوشتن ایمیلها یا انجام کارهای روزمره به چتباتها روی میآورند، این پرسش جدیتر مطرح میشود: آیا استفاده از هوش مصنوعی برای پیامهای شخصی از حد میگذرد؟ آیا استفاده از آن برای نوشتن کارت تبریک تعطیلات یا پیام تولد قابل قبول است؟ اما نوشتن نامه عاشقانه یا متن سوگند ازدواج با کمک این ابزارها چطور؟
برخی افراد حتی زمانی که از هوش مصنوعی برای نوشتن پیامهای شخصی استفاده میکنند، از این کار احساس گناه دارند.
دانیل باس، پژوهشگر حوزه رفتار مصرفکننده در مقطع دکتری، برای بررسی احساس افراد نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن پیامهای شخصی، آزمایشهایی مبتنی بر سناریو طراحی کرد. او دریافت افرادی که پیشتر از هوش مصنوعی استفاده کرده بودند، تقریباً به همان اندازه کسانی که چنین تجربهای نداشتند، احساس گناه میکردند.
باس، استاد دانشگاه ایالتی کنساو در ایالت جورجیا، میگوید: «همه احساس گناه میکردند.» به گفته او، عامل اصلی این احساس در روابط انسانی، صداقت بود؛ افراد تصور میکردند با استفاده از هوش مصنوعی، طرف مقابل را فریب میدهند.
اسکات کلاسنز، پژوهشگر ارشد دانشگاه بریستول در بریتانیا، نیز میگوید حتی اگر افراد درباره استفاده از هوش مصنوعی صادق باشند، دیگران همچنان ممکن است نگاه منفی به آن داشته باشند.
کلاسنز میگوید پژوهشهای او نشان میدهد افرادی که از هوش مصنوعی استفاده میکنند، ممکن است از نظر دیگران تنبلتر، کمصلاحیتتر و کمتر قابل اعتماد به نظر برسند.
او خاطرنشان میکند که مردم اغلب برای انجام برخی کارهای اجتماعی، مانند استفاده از متنهای آماده برای کارت تبریک تولد یا شعرهایی که در یادداشتهای عاشقانه مینویسند، از دیگران کمک میگیرند. بااینحال، به گفته او، چیزی در شیوه آسان و بیدردسر کار کردن هوش مصنوعی وجود دارد که افراد را نسبت به آن بدبین میکند.
او میگوید: «آنچه واقعاً در روابط اجتماعی میخواهیم، این است که افراد برای آن تلاش کنند؛ زیرا این تلاش نشان میدهد که به رابطه اهمیت میدهند و برای آن وقت و انرژی صرف کردهاند.»
چگونه بفهمیم استفاده از هوش مصنوعی از حد گذشته است؟
سارا نیومن، که در جایگاه مدیر هنر و آموزش با تای در پروژه متالب دانشگاه هاروارد همکاری کرده است، میگوید پذیرش استفاده از هوش مصنوعی با چنان سرعتی در حال گسترش است که احتمالاً بهزودی هنجارهایی درباره زمان مناسب و نامناسب استفاده از آن شکل خواهد گرفت.
او پیشنهاد میکند احساسات متناقض خود را راهنمای تصمیمگیری قرار دهید. برای مثال، اگر تصور کنید برای نوشتن سوگند ازدواجتان از هوش مصنوعی کمک گرفتهاید، آیا با خیال راحت به همسرتان میگویید که این کار را کردهاید؟ اگر نه، بهتر است از این کار صرفنظر کنید.
نیومن میگوید: «پیامهای شخصی لازم نیست بینقص باشند. بخشی از چیزی که این پیامها را صمیمانه و تأثیرگذار میکند، همین نقصهای آنهاست.»
تای و کلاسنز میگویند برخی موقعیتها ممکن است استفاده از هوش مصنوعی برای برقراری ارتباطات شخصی را توجیه کنند؛ برای مثال، افرادی که در یک رابطه هستند و یکی از آنها به زبان مادری طرف مقابل صحبت نمیکند، ممکن است برای برقراری ارتباط بهتر از این ابزار کمک بگیرند. افراد دارای اختلالات یادگیری، مانند نارساخوانی، نیز میتوانند از آن استفاده کنند.
باس معتقد است مردم بهسرعت در حال پذیرفتن این واقعیت هستند که هوش مصنوعی در برخی موقعیتهای کاری میتواند بهرهوری آنها را افزایش دهد؛ اما او خوشحال است که مردم همچنان هنگام استفاده از این فناوری برای نوشتن پیامهای شخصی احساس گناه میکنند.
باس میگوید: «هدف احساس گناه در این زمینه آن است که اشتباهات ما در روابط بینفردی را به ما نشان دهد. این احساس به ما یادآوری میکند: هی، اینجا همان جایی است که قرار است انسان باشی.»
آلبرت استام درباره سفر، غذا و تندرستی مینویسد. آثار او را میتوانید در وبسایت شخصیاش بخوانید.
